RSS

[TitanFic] Kimi no na wa kibou (Levi x Eren) CH.00

17 ก.พ.

Title : Kimi no na wa kibou
Fandom : Shingeki no Kyojin
Genre : Shota , BL
Rating : PG
Pairing : Levi x Eren
—————————————————————————————————-

ครั้งแรกที่รับรู้ถึงการมีตัวตนของปีกแห่งเสรีภาพนั้น

คือตั้งแต่ลืมตาตื่นขึ้นมาดูโลกและจำความได้

 

ครั้งแรกที่ได้สัมผัสถึงปีกแห่งเสรีภาพนั้น

คือตอนที่ได้เป็นทหาร… และได้พบกัน….

Chapter 00 : Little

                ไททัน คือ สิ่งมีชีวิตอันลึกลับที่ปรากฏตัวขึ้นบนพื้นพิภพแห่งนี้โดยที่พวกเราไม่เคยล่วงรู้ถึงที่มาที่ไปของมัน  ตลอดเวลานับร้อยปีมนุษย์นั้นอาศัยอยู่ในกำแพงเพื่อหลบซ่อนตัวจากภัยร้ายภายนอก   จะมีก็เพียงกลุ่มทหารในเครื่องแบบสีขาวน้ำตาลผู้มีตราปีกสีขาวดำกลางแผ่นหลังเท่านั้นที่กล้าออกไป….

ในดวงตาของเด็กคนหนึ่งสะท้อนกลุ่มคนที่ผู้คนรอบกายเรียกว่าพวกผลาญภาษีด้วยสายตาแห่งความชื่นชม   เกิดเป็นความฝันว่าสักวันหนึ่งจะต้องเป็นแบบคนเหล่านั้น  จะออกไปนอกกำแพง จะออกไปมองดูโลกภายนอก จะต้องมีวันหนึ่งที่ได้ใส่เครื่องแบบนั้น

คนเหล่านั้นคือ [ความหวัง] ของมวลมนุษยชาติ

                นับจากการบุกทะลวง Wall Maria และในอีก 5 ปีที่ต่อมาที่ Wall Rose  มีเหตุการณ์เกิดขึ้นมากมายนับจากทีมสำรวจได้รับกลุ่มทหารฝึกหัดรุ่นที่ 104 เข้ามา…  ทั้งการค้นพบมนุษย์ที่แปลงร่างเป็นไททันได้  ทั้งสปายไททันจากนอกกำแพงที่แฝงตัวเข้ามา  ทั้งไททันที่อยู่ในกำแพงอันเป็นปราการให้มนุษย์มาโดยตลอด…

โลกใบนี้ไม่ได้มีเพียงแค่เรื่องของโลกภายนอกที่มนุษย์ไม่ล่วงรู้   แม้แต่ในกำแพงแห่งนี้ก็ยังมีเรื่องราวมากมายที่เราไม่เคยรู้  การต่อสู้และก้าวเดินไปข้างหน้าของหนุ่มสาวล้วนเต็มไปด้วยขวากหนาม ความสูญเสีย รอยยิ้ม เสียงหัวเราะและน้ำตา

เหล่าหนุ่มสาวผู้สูญเสียวัยเยาว์ของตัวเองไป

                จากวันนั้นจนถึงวันนี้กลุ่มคนเหล่านั้นก็ยังมีชีวิตรอดอยู่ได้จนถึงปัจจุบัน…   ยาวนานหลังจากการลักพาตัวเอเลน เยเกอร์โดยฝีมือของไททันเกราะและไททัน 60 เมตร   หน่วยพิเศษรีไวได้จัดตั้งขึ้นมาใหม่พร้อมกับสมาชิกรุ่นเด็กรุ่นใหม่ที่ยังไม่มีประสบการณ์การรบมาก

พวกเราหลบซ่อนตัวอยู่บนเขาที่ห่างไกลจากตัวเมืองเพื่อรอทำภารกิจบางอย่าง และรอเวลาที่จะกลับไปยังเมืองชิกันชินะที่ล่มสลายเพื่อไปสู่ห้องใต้ดินอันมีความลับที่คุณหมอเยเกอร์ซุกซ่อนเอาไว้   ในเวลานี้ชายสูงวัยเพียงคนเดียวภายในกลุ่มเด็กน้อยช่างคล้ายกับกลายเป็นพี่เลี้ยงเด็ก

หัวหน้าทหารรีไวผู้มีส่วนสูง 160 เซนติเมตร  ความแข็งแกร่งเท่ากับ Rank S  ความเข้ากันได้กับเพื่อนร่วมงานเท่ากัน Rank ติดลบ S  ความน่าเคารพนับถือ  ได้ A หน่อยๆจากคนใกล้ชิด  ระดับความรักสะอาดและเจ้าระเบียบ Rank S+++    ผู้ชายที่มีคุณสมบัติเหล่านี้คือชายที่แข็งแกร่งที่สุดของมวลมนุษยชาติ….

…..ณ เวลานี้เขากำลังทำความสะอาดห้องโถง….

                เศษฝุ่นจากการทำความสะอาดแบบลวกๆและรอยรองเท้าเปรอะดินบนพื้น  เป็นภาพที่ชวนให้คิ้วกระตุกและหงุดหงิด   มือที่มีไว้เพื่อจับคมมีดยาวฆ่าฟันไททันในเวลานี้เปลี่ยนมาถือไม้กวาด  เสื้อผ้าลำลองถูกสวมทับด้วยผ้ากันเปื้อน

หัวหน้าหนุ่มผมสีดำเยี่ยงขนกาและมีดวงตาอันไม่เป็นมิตรมองสำรวจเศษฝุ่น ชนิดแทบจะมองทะลุไปถึงอนุภาคของสสาร   ประสาทสัมผัสที่มีไว้ใช้ในการต่อสู้ถูกเอามาใช้กับการทำงานบ้านทั้งหมดอย่างน่าฉงน   ท่าทางอันจริงจังแบบนั้นพาให้คนที่เดินผ่านหน้าห้องไม่กล้าเข้าไป

อาร์มิน อัลเรลโต้ ผู้เชี่ยวชาญในการวางแผนยืนถือถังไม้และผ้าสะอาดมองหัวหน้าหนุ่มอยู่ห่างๆอย่างห่วงๆ   เด็กหนุ่มมองเห็นภาพแบบนี้มาหลายครั้งแล้วแต่ก็ยังไม่ค่อยชินตาสักเท่าไหร่  ภาพลักษณ์ของผู้ชายที่แข็งแกร่งที่สุดในแผ่นดินนี้โดนบั่นทอนอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน…

            พวกเราเคารพหัวหน้าหนุ่มนะ…..

แต่บางอย่างก็ไม่ชินง่ายๆเสียทีเหมือนกันล่ะ…..

                “หัวหน้ารีไว  ให้ผมช่วยไหมครับ?”   เด็กหนุ่มร่างกายไม่สูงใหญ่นักและยังผอมบางเดินมาเข้ามา และต้องชะงักเมื่อดวงตาคมเหล่มองมา

“ไม่เป็นไร  เตรียมตัวทำความสะอาดลานที่ยัยแว่นกระหายเลือดกำลังจะทำรกก็พอ”  ชายหนุ่มเดาอายุได้ยากออกคำสั่ง   คนฟังก็ผงกศีรษะตอบ

ถังไม้เปล่าและผ้าในมือของเด็กหนุ่มผมสีบลอนด์จางมีไว้เพื่อเรื่องนั้น   การทดลองของฮันจิ โซเอะคือการทดลองเกี่ยวกับร่างกายที่ไม่เหมือนมนุษย์ทั่วไปของเอเลน เยเกอร์  .. เป็นการทดสอบเก็บข้อมูลหลายๆอย่างของไททันแปลงที่เกิดจากมนุษย์…..

ซึ่งในแต่ละครั้งก็มักจะมีผลกระทบกับร่างกายของเพื่อนสนิทตั้งแต่วัยเยาว์คนนั้นไม่น้อย   แม้จะเห็นใจและสงสารและอยากคัดค้าน..   แต่มันเป็นประโยชน์สำหรับการต่อสู้กับไททันในอนาคต  รวมไปถึงหาทางรอดอื่นๆให้กับมนุษยชาติ

“วันนี้ยัยนั่นทำอะไรเอเลนอีก?  ฉันยังไม่ได้ออกไปดู”    เสียงทุ้มเปล่งถามเด็กหนุ่มที่นับว่ามีความคิดตามทันเพื่อนร่วมทีมสำรวจผู้นั้นมากที่สุด

“ก็….. ก็คล้ายๆแบบเดิมน่ะครับ  ให้ทดลองเขียนตัวหนังสือ  ลองสร้างกองไม้”    ในการทดลองแต่ละครั้งก็มีผลหลังจากนั้นที่แตกต่างกันออกไปทั้งดีและไม่ดี

ชายซึ่งเป็นหัวหน้าผู้ใกล้ชิดและอยู่ร่วมในการทดสอบหลายๆครั้งตั้งแต่ครั้งหน่วยเก่าเงียบฟัง    พักหลังๆร่างกายของเอเลน เยเกอร์ก็เริ่มมีอาการเหนื่อยล้าตามมาเมื่อแปลงร่างเป็นไททันติดกันบ่อยๆ   ความลับที่อยากจะรู้ยากจะถามกับไททันแปลงที่หนีไปแล้วทั้งสาม  หรือแม้แต่คนที่จับได้ก็ไม่มีโอกาสจะได้ถาม

“เสร็จแล้วก็ให้หมอนั่นนอนพักซะ”   รีไวเอ่ยบอกและหันไปจัดการกับคราบฝุ่นบนขอบหน้าต่าง   ระดับความจริงจังในการทำความสะอาดเท่ากับเต็ม 100  แต่เดี๋ยวเมื่อเพื่อนฝูงของเขากลับเข้ามาพื้นก็จะเละอีกเหมือนเดิม….   เอเลนช่วงนี้ไม่มีแรงพอจะตามบีบทุกคนด้วย…

“งั้นผมขอตัวนะครับหัวหน้ารีไว”   อาร์มินโค้งศีรษะแทนการยกมือทำความเคารพเมื่อมือไม่ว่างนัก  ชายในผ้ากันเปื้อนไม่มีการตอบกลับ

วันๆของหน่วยสำรวจรีไวใหม่….ก็ดำเนินไปอย่างนั้น….

                สมาชิกของหน่วยรีไวใหม่ประกอบไปด้วย  หัวหน้าหน่วยรีไวผู้สูง 160 เซนติเมตร  เอเลนผู้อยากจะฆ่าไททัน  มิคาสะผู้มี 6Pack  คริสต้าที่เริ่มไม่เหมือนนางฟ้า  อาร์มินผู้ชาญฉลาด   ซาช่าจอมตะกละ และโคนี่ผู้ผมไม่เคยงอก….    อ่อ…. ลืมแจนไปอีกคนหนึ่งที่ไม่มีอะไรเป็นพิเศษ

และยังมีฮันจิผู้คลั่งไคล้ไททันมาสมทบเป็นระยะๆ  พวกเราใช้ชีวิตอยู่ในป่าโปร่งเพื่อหลบซ่อนตัว  เป็นช่วงเวลาพักใหญ่ๆแล้วที่ไม่ได้สวมเครื่องแบบที่เคยสวมใส่อยู่ตลอด  เจ้าเครื่องแบบทหารที่ใช้เวลาหลายปีในการฝึกฝันเพื่อให้ผ่านการทดสอบ

จนกว่าจะถึงเวลา…ก็ยังไม่เคลื่อนไหวในภารกิจอื่นๆ

                ความสงบอย่างน่าประหลาดของวันที่แสงแดดเจิดจ้ากำลังจะถูกทำลาย   เมื่อเสียงฝีเท้าและเสียงเอะอะโวยวายดังขึ้นจากทางประตูทางเข้าบ้านไม้หลังใหญ่   คิ้วคมสีดำขลับกระตุกเมื่อรู้ได้ล่วงหน้าว่าอีกไม่กี่นาทีต่อจากนี้ไป  พื้นห้องที่ทำจนสะอาดแล้วจะต้องเลอะอีก….

“หัวหน้าคะ!/หัวหน้าครับ!!!”    เสียงโวยวายจากกลุ่มเด็กอายุน้อยกว่าตัวเองเป็นสิบปีพร้อมใจกันเรียกจากประตูทางเข้าห้องโถง

ชายผู้มีร่างกายไม่สูงใหญ่ถอนหายใจและตวัดกายหันไปมอง   “มีอะไร….  อย่าเพิ่งเดินเข้ามาพื้นยังชื้น”   บอกช้าไปทุกคนพร้อมใจกันเข้ามาแล้ว….

ซาช่าซึ่งมีขนมปังเต็มปากรีบดันหลังของมิคาสะ แอคเกอร์แมนให้เดินนำหน้าออกไป   สีหน้าของแต่ละคนแลดูแตกตื่นผิดปกติ….    อะไรบางอย่างที่โดนห่อด้วยผ้าที่คล้ายๆขโมยผ้าปูเตียงมาใช้คืออะไร…..   “มีอะไรก็รีบพูดมา  หรือยัยแว่นกระหายเลือดก่อเรื่องกับเอเลน?”

ทุกคนพร้อมใจกันผงกศีรษะตอบทั้งมิคาสะ แจน โคนี่ ซาช่าและคริสต้า     เด็กสาวผู้แข็งแรงกว่าผู้ชายทั้งกลุ่มวางห่อผ้านั้นลง   อะไรบางอย่างข้างในกระดุกกระดิกและแหวกศีรษะออกมาจากผ้าขาวนั่น….  ภาพนั่นพาให้ดวงตาสีขนกาเบิกค้าง….

เส้นผมสีน้ำตาลเข้ม  ดวงตากลมโตสีเขียวมรกต

ร่างกายที่สูงอยู่ในระนาบเดียวกับเอว

                หน้าตาช่างเหมือนเอเลน เยเกอร์   เปลือกตาหลับลงและเปิดขึ้นใหม่ประหนึ่งคิดว่าตาฝาด   “เอเลน?”   มือชี้หน้าเจ้าเด็กที่หน้าตาเหมือนเด็กเจ้าปัญหาคนนั้น

“เอเลนค่ะหัวหน้า”  หญิงผู้เป็นเพื่อนสมัยเด็กของเอเลน เยเกอร์ยืนยัน   ยามนั้นทั้งอาร์มิน อัลเรลโต้ และรีไว ไม่ทราบนามสกุลยืนนิ่งค้างเป็นก้อนหิน….

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันอีก!?

                โต๊ะกินข้าวกลายเป็นโต๊ะประชุมฉุกเฉิน   ฮันจิสวมแว่นตามีรอยบวมนูดที่ศีรษะคล้ายกับโดนใครฟาดมาที่ก่อปัญหา    สมาชิกร่วมประชุมหัวหลากสีพากันนั่งประจำที่ของตัวเอง  โดยที่มีเอเลน เยเกอร์ในร่างเด็กนั่งมองคนรอบตัวด้วยสายตาหวาดระแวงและคอยเกาะติดอาร์มินซึ่งดูเป็นคนธรรมดาอยู่คนเดียว….

“นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน  ทำไมเอเลนถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้”   รีไวจ้องหน้าคนที่น่าจะเป็นตัวต้นเหตุ  หญิงสาวสวมแว่นส่ายหน้าไปมารัวๆ

“หลังจากที่เอเลนคืนร่าง  ตัวของเอเลนก็หดลงไปแค่นี้ แถมยังไม่พูดไม่จาเหมือนหวาดระแวงพวกเราอีก….”  ฮันจิอธิบายเรื่องราวที่เกิดขึ้น

ดวงตาคมมองไปทางเด็กชายผมน้ำตาลเข้ม    ดวงตาสีเขียวมรกตมองจ้องแล้วก็สะดุ้งก่อนจะขยับเกาะแขนเด็กหนุ่มผมสีบลอนด์    “เอเลน  นายพูดอะไรออกมาบ้างเดี๋ยวนี้”   เป็นคำสั่งบังคับให้ลูกน้องคนสนิทพูดออกมา   ใบหน้าคนโดนสั่งหวาดผวา

“เอเลน…. นายปกติดีใช่มั้ย ไม่เจ็บ ไม่เป็นอะไรตรงไหนใช่รึเปล่า?”  อาร์มินเอ่ยถามเจ้าเด็กที่นั่งเก้าอี้ข้างๆ    เอเลนมองหน้าเด็กหนุ่มซึ่งมีรอยยิ้มเป็นมิตรราวกับพ่อพระ…

กระพริบตาปริบๆปานลังเลอยู่ครู่หนึ่ง  ในที่สุดก็เอ่ยปากพูดออกมา   “…อาร์มินเกิดอะไรขึ้นกับพวกนาย ทำไมนายกับมิคาสะสูงขึ้น  แล้วคนพวกนี้เป็นใคร…..ที่นี่ที่ไหน…..”  สิ้นประโยคคำพูดนั้นทุกคนพากันเงียบเปาเป่าสาก นกกาโบยบินผ่าน….

นี่คือสิ่งที่เรียกว่าร่างกายและความทรงจำย้อนกลับเป็นเด็ก?    ดวงตาสีเขียวมองไปทางเพื่อนสาวคนสนิทตั้งแต่ยังเด็ก   มิคาสะแลมองแล้วยิ้มบางๆ  พยายามอดกลั้นความรู้สึกอยากคว้าเด็กมากอด(?)     “ทำไมมิคาสะกลายเป็นผู้หญิงบึกบึนขึ้นขนาดนั้น………”  สิ้นประโยคนั้นหัวใจของเด็กสาวถูกทำร้ายอย่างรุนแรง…..

ปากไม่ดีเหมือนเอเลนตอน 10 ขวบไม่มีผิด!!

                คำอุทานในใจนั้นไม่ใช่คำด่าแต่เป็นความรัก….  มิคาสะ แอคเกอร์แมนคล้ายกับวิญญาณหลุดลอยออกไปจากร่างกายเมื่อโดนเด็กผู้ชายคนนั้นบอกว่าเธอกลายเป็นคนบึกบึน….  ไม่นานนักเอเลนในร่างเด็กก็มองไปรอบๆและเจอเหยื่อรายต่อไป…

นิ้วชี้ไปยังหน้าของแจน กิลชูไตน์   “ม้า”   คำเดียวบอกได้ทุกสิ่งและเหมือนระเบิดลงกลางโต๊ะ

“แกว่าใครเป็นม้าฮ๊า!!! ไอ้เอเลน!!!!”    เด็กหนุ่มผมน้ำตาลอ่อนแกมปลายสีเข้มตบโต๊ะและลุกขึ้นหมายจะเข้ามาถีบเด็ก  แต่โคนี่รีบล็อกตัวไว้จากด้านหลังแม้ร่างกายจะเตี้ยกว่า

“เฮ้ยแจน!! นั่นเด็ก!  เอเลนมันกลายเป็นเด็ก!!”   ยำเท้าเด็กไม่ใช่วิสัยของทหาร    แต่แล้วเอเลน เยเกอร์ในวัยเด็กผู้มีมนุษยสัมพันธ์แย่ก็มองหน้าโคนี่ สปริงเกอร์อีกคนนิ่งๆ

“หัวล้าน…..”    วินาทีนั้นทหารหนุ่มผู้ไม่มีเส้นผมเกิดอาการอยากถอนคำพูด   เปลี่ยนมาเตะเด็กตอนนี้ยังทันไหม… รวมใจกัน 4 เท้า…..

“ไอ้เอเลน!!!”  แจนและโคนี่แทคทีมกันเดินตรงมาหาเพื่อตบเกรียนเด็กไม่มีสัมมาคารวะและยังปากเสีย    มิคาสะที่ได้รับความเสียหายจากการโจมตีของคำพูดก่อนหน้าเร่งลุกขึ้นมาเป็นกำแพงทันที   เพื่อน 1 ในกลุ่มเด็กชิกันชินะมองแล้วเหงื่อตก…

สงครามจากปากเสียๆของเด็กน้อยเอเลน เยเกอร์มีผู้ใหญ่สองคนนั่งมอง และมีอาร์มินเป็นคนห้ามทัพ   ชายผมสีดำขลับท้าวคางพลางมองจ้อง    “ท่าทางตอนเด็กๆหมอนั่นจะไม่ค่อยมีเพื่อน”  คงคบเพื่อนยากเป็นแน่แท้….

ซึ่งหญิงสาวผมสีน้ำตาลเข้มสวมแว่นตาก็กำลังเหล่มองดูเจ้าของคำพูดนั้นเช่นกัน   ไม่มีคำพูดใดๆแต่คล้ายกับมีลอยผ่านมาทางสายตาแล้วว่า….  คนพูดก็ไม่ได้ต่างกันเท่าไหร  ไม่ใช่ตอนเด็กๆ แต่เป็นตอนนี้และอาจจะตอนอื่นๆด้วย.. มนุษยสัมพันธ์แย่พอๆกัน

รีไวบี่ยงสายตาไปมองเจ้าเด็กน้อยเอเลน เยเกอร์  ยามนี้ที่เจ้าตัวกำลังเกาะแขนเพื่อนสมัยเด็กที่โตขึ้นและพูดจาหาเรื่องเพื่อนทหารที่กลายเป็นเหมือนคนแปลกหน้า…  ความสงบดูเหมือนจะโดนเรื่องไม่คาดฝันและไม่เคยคาดเดาว่าจะเกิดขึ้นมาแทรกเสียแล้ว

“เอาไงดีรีไว?”  ฮันจิเอ่ยถาม… มีเพียงความเงียบและการจ้องมองดูเจ้าเด็กเกรียนบ้าๆอย่างนิ่งๆ….  บางทีผ่านพ้นไปหนึ่งคืนทุกอย่างก็อาจจะดีขึ้น….

คริสต้าซึ่งไม่ได้ร่วมวงทะเลาะกับเด็กก็หันแลมองหัวหน้าหนุ่ม    “รอดูไปก่อน  คงจะดีขึ้นทีละนิด”    ความผิดปกติทางร่างกายในรูปแบบนี้ไม่น่าจะอยู่ได้นานนัก….

อาจจะเป็นเพียงแค่ร่างกายที่เหนื่อยล้า….

การทำงานของร่างกายในการเปลี่ยนกลับไททันจึงผิดปกติ….    

                ในช่วงเวลาหนึ่งที่พวกเรายังไม่มีเรื่องร้ายแรงเข้ามาแทรกแซง…. ณ ช่วงเวลานั้นมีช่องว่างให้พวกเราได้สร้างความทรงจำอะไรบางอย่าง…  ความทรงจำที่ไม่มีทางได้สร้างขึ้นจากสนามรบอันโหดร้าย  สิ่งที่จะตราตรึงในความคิดและร่างกายไปจนถึงวันสุดท้ายที่ได้มีชีวิตบนโลกอันแสดโหดร้ายใบนี้….

….ว่ากันว่าช่วงเวลาที่ดีที่สุดในชีวิตช่วงหนึ่ง….

….คือวัยเด็กที่ยังคงรู้สึกว่า…

 

….ความฝันเป็นสิ่งที่งดงามเหลือเกิน…

———————————–

Free Talk : งอกไหมาตั้งไว้ก่อนแล้วก็มาระบายลงเรื่อยๆ ทำหลายอย่างจริงๆตอนนี้ 555 มีพล็อตที่อยากเขียนไว้อีกเยอะมาก อาการนอยจากที่ทำงานนี่มันต้องระบายด้วยฟิคจริงๆด้วย… จะพยายามไม่ให้เป็นฟิคที่ยาวเว่อร์แบบ Wing สโนว์หรือว่าปิ๊งรัก เพราะจะลองวางเรื่องให้แคบลงกว่านั้น

เอเลนโชตะค่ะ จู่ๆก็อยากเขียนเด็กแบบคุกไปเลย…. ที่ผ่านมาเรื่อง Wing หรือว่าสโนว์ จะเป็นเรื่องที่พูดถึงตัวเอเลนเป็นหลัก เรื่องนี้จะพูดถึงตัวเฮย์โจวเป็นหลัก คิดจะเขียนมาเรื่องหนึ่งมาตั้งแต่ Visual Novel ออกมาใหม่ๆ ก็เอามาปรับแต่งหน่อย

ชื่อเรื่อง Kimi no na wa kibou ชื่อของเธอคือความหวัง เป็นชื่อเพลงค่ะ เป็นเพลงที่ชอบและคิดว่าเป็นเพลงธีมของรีเอในความคิดของเรามานาน คิดจะเขียนในธีมนี้มานานแล้วเหมือนกัน ฮา เป็นเป้าหมายหนึ่ง….
ปล. ออริก็ต้องเขียนเพราะเดดไลน์จะมาถึงแล้วเมษา…. OTL”
ปล2. คุโรบาสก็อยากงอกอีกเหมือนกัน มีธีมในใจอันนึงที่ไม่ได้เขียนซะทีตั้งกะอนิเมซีซั่นแรก ก๊ากกกก

ความโลภไม่มีที่สิ้นสุดยังไง ความโลภพล็อตและคิดงอกมาเรื่อยๆก็ไม่มีที่สิ้นสุดเหมือนกัน ก็เขียนๆๆๆๆมันเข้าไป

Advertisements
 
4 ความเห็น

Posted by บน 02/17/2014 in Uncategorized

 

4 responses to “[TitanFic] Kimi no na wa kibou (Levi x Eren) CH.00

  1. firodendon

    02/17/2014 at 9:05 PM

    กรี๊ดดดดด เอเลนเด็กเวอร์ชั่นน่าฟัดฟฟฟฟฟฟ

     
  2. ตป. | S.Luce

    02/17/2014 at 11:26 PM

    กรี๊ซซซซซซซซซซซ ขอฟัดเอเลนที !!

     
  3. Rey Leeja Alumilight (@Leeja777)

    03/13/2014 at 9:44 PM

    ขะ….ขออุ้มเอเลนได้ไหมมมมม ฟหกด่าสว

     
  4. milkmilkck

    10/31/2014 at 8:03 PM

    ช่วงนี้ติดฟิคของอายะซังมากค่ะ ตอนแรกก็คิดว่าจะกลับไปอ่านปิ๊งรักอีกรอบ แต่ไปๆ มาๆ เห็นชื่อเรื่องนี้ดูสะดุดตาก็เลยเข้ามาอ่าน คิดไม่ผิดจริงๆ ค่ะ พล็อตของอายะซังเป็นอะไรที่คาดไม่ถึงเสมอ ฮ่าาาา

    เอเลนเป็นเด็ก คงจะน่ารักน่าดูเลย แอร๊ยยยย

     

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: